29 Ιουνίου 2016

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις και τις απαιτήσεις των εργοδοτών στο ΤΕΑΕΑΠΑΕ


Συνάδελφοι,

Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε σε όλες τις εταιρείες του κλάδου ανακοίνωση της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας (ΕΑΕΕ), με την οποία «ενημέρωνε» όλους τους συναδέλφους για το κλαδικό μας ασφαλιστικό ταμείο ΤΕΑΕΑΠΑΕ και τις προτάσεις των εργοδοτών γύρω από αυτό.

Με αυτή ούτε λίγο ούτε πολύ οι εργοδότες του κλάδου θέτουν στους εργαζόμενους το εξής τελεσίγραφο: Είτε να δεχθούμε τις απαιτήσεις τους για το ΤΕΑΕΑΠΑΕ κι αυτοί σε αντάλλαγμα να εισφέρουν ένα «γενναιόδωρο ποσό» σε αυτό, είτε να την αρνηθούμε, οπότε και θα προχωρήσουν στην ίδρυση ενός νέου επαγγελματικού ταμείου που θα λειτουργεί εξ’ αρχής με τους δικούς τους όρους, εισφέροντας παράλληλα σαφώς μικρότερα ποσά στο ΤΕΑΕΑΠΑΕ.

Τί ακριβώς ζητούν όμως με τη πρότασή τους οι εργοδότες; Και τί «προσφέρουν» ως αντάλλαγμα;


·      Ζητούν να σπάσουν τα σημερινά αποθεματικά του ΤΕΑΕΑΠΑΕ (550 εκατ. Ευρώ) σε ατομικούς λογαριασμούς ανάλογους των προσωπικών εισφορών καθενός κι εφεξής το ταμείο να λειτουργεί ολοκληρωτικά με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

Ισχυρίζονται καταρχήν πως κάτι τέτοιο θα εξασφάλιζε το ποσό που έχει να περιμένει κάθε ασφαλισμένος του ΤΕΑΕΑΠΑΕ μελλοντικά. Ψεύδονται. Σ’ ένα ιδιωτικό επαγγελματικό ασφαλιστικό ταμείο, όπως είναι το ΤΕΑΕΑΠΑΕ από το 2013, δεν υπάρχει ποτέ καμία εξασφάλιση στο ποσό που περιμένει να λάβει κανείς ως σύνταξη, είτε με «ατομικούς λογαριασμούς» είτε χωρίς. Όλα εξαρτώνται από τη κατάσταση του ταμείου όταν έρθει εκείνη η ώρα. Δεύτερον, «ατομικοί λογαριασμοί» σημαίνουν πως για τα ίδια έτη ασφάλισης τα μεγαλοστελέχη των εταιρειών θα παίρνουν πολλαπλάσια σύνταξη σε σχέση με τους απλούς υπαλλήλους (σήμερα για ίδια έτη ασφάλισης δίνεται η ίδια σύνταξη)· οι πρώτοι θα δουν τη σύνταξή τους ν’ αυξάνεται, οι δεύτεροι θα τη δουν να μειώνεται... Τρίτον, οι νέοι ασφαλιζόμενοι στο κλάδο καταδικάζονται έτσι σε εξαιρετικά χαμηλότερες παροχές, αφού δε θα πάρουν καν μέρος στη «μοιρασιά» του σημερινού αποθεματικού. Τέταρτον, κάθε επιπλέον παροχή πέραν της σύνταξης που προσφέρει το ταμείο (υγεία κ.ά.) και της οποίας κάνει χρήση κάποιος, θα μειώνει το ποσό που έχει να «περιμένει» ως σύνταξη, αφού θ’ αφαιρείται από το «προσωπικό λογαριασμό» του.



·      Ζητούν να μη μπορεί να παίρνεται καμία απόφαση από τη διοίκηση του ΤΕΑΕΑΠΑΕ, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων των εργοδοτών!

Καταρχήν η διαχρονική θέση της ΕΑΕΕ είναι πως πρέπει να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία στη διοίκηση του ταμείου. Η τωρινή πρόταση οδηγεί εμμέσως στο ίδιο, απλά ακούγεται καλύτερα. Όσο για το τί σημαίνει να παίρνει η εργοδοσία τις αποφάσεις για τις εισφορές και τ’ αποθεματικά ενός ταμείου, είναι προφανές: Τη μετατροπή του σε «κουμπαρά» για τις εταιρείες του κλάδου, που όποτε κρίνουν σκόπιμο θα του βάζουν χέρι…



·      Ζητούν το ΤΕΑΕΑΠΑΕ να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση οφειλόμενων εργοδοτικών εισφορών επί της παραγωγής συγκεκριμένων ασφαλιστικών κλάδων (unit-linked, ομαδικά).

Ζητούν δηλαδή το ΤΕΑΕΑΠΑΕ να χαρίσει στους εργοδότες οφειλές εκατομμυρίων, που κάποιες εταιρείες δεν αποδίδουν επί χρόνια, την ώρα που εμφανίζουν κερδοφορία δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ!



·      Παράλληλα, προτείνουν την εξής χρηματοδότηση στο ταμείο: Να δίνουνε περίπου το 1/3 των χρημάτων που δίνανε συνολικά ως εργοδοτική εισφορά μέχρι και το τέλος του 2014. Κι αυτό για δέκα χρόνια. Έπειτα, το ξανασυζητάμε. Πλέον όμως αποκλειστικά ως ποσοστό επί της μισθοδοσίας…

Η κύρια πηγή εισφορών στο ΤΕΑΕΑΠΑΕ (περίπου 80%) ήταν το ποσοστό που έδινε κάθε εταιρεία επί της παραγωγής ασφαλίστρων. Αυτό καταργήθηκε με νόμο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ τον Απρίλη του 2014. Πατώντας πάνω σε αυτό, οι εργοδότες μας –πέραν του ότι ζητάνε να πληρώνουν δεκάδες εκατομμύρια λιγότερα- κοιτάνε να ξεφύγουν και μελλοντικά από κάθε έννοια εισφοράς επί της παραγωγής, δένοντας αυτή αποκλειστικά με τη μισθοδοσία. Όμως αν δούμε τις εργασιακές σχέσεις στο κλάδο τα τελευταία χρόνια (ενοικιαζόμενοι κ.ά.), κάτι τέτοιο σημαίνει πως εταιρείες με παραγωγή δεκάδων εκατομμυρίων δε θα εισφέρουν σχεδόν τίποτα.

Επιπλέον, μετά την πρώτη μεταβατική δεκαετία οι εργοδότες στην πράξη θα έχουν μια λευκή επιταγή για το ύψος των εισφορών στο ταμείο (αφού -στα πλαίσια της σημερινής πρότασης τους- δε θα μπορεί ν’ αποφασίζεται καμία εισφορά χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους). Τέλος, υπολογίζεται πως ακόμη κι αν γίνει δεκτή αυτή η τόσο ...γενναιόδωρη πρόταση χρηματοδότησης, πάλι άμεσα θα πρέπει να μειωθούν οι συντάξεις που δίνει το ταμείο κατά 20%...!!! Τόσο ...γενναιόδωρη...


Ποιά είναι η στάση της Ομοσπονδίας μας απέναντι στις εξελίξεις; Και τί μπορούμε να κάνουμε;





Συνάδελφοι, είναι προφανές πως η θρασύτατη πρόταση-τελεσίγραφο της ΕΑΕΕ απορρίπτεται. Τα χρήματα του ταμείου, με όποια μορφή εισφοράς κι αν μπαίνουν σε αυτό, είναι χρήματα δικά μας, μικρό μόνο κομμάτι του πλούτου που εμείς παράγουμε και καρπώνονται οι εργοδότες. Δε κάνουμε ούτε βήμα πίσω από αυτά που έχουμε κατακτήσει μέχρι σήμερα.


Ακριβώς γι αυτό όμως απορρίπτουμε και τον σημερινό χαρακτήρα του ταμείου ως επαγγελματικό. Γιατί η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας του κλάδου μπορεί να ισχυρίζεται πως η επιλογή της να μετατρέψει το ταμείο σε επαγγελματικό το 2012 το «έσωσε», το «κράτησε αυτόνομο» και είναι άσχετη με τις σημερινές εξελίξεις. Στη πραγματικότητα όμως οι ανατροπές που ακολούθησαν, οι απαιτήσεις των εργοδοτών, όπως και οι σημερινές επενδύσεις (τζογάρισμα) των αποθεματικών, πατάνε πάνω στην ιδιωτικοποίησή του.

Γι αυτό και σήμερα δεν αρκεί ν’ απαιτήσουμε απλώς «να συνεχίσουν να δίνουν οι εργοδότες όσα έδιναν». Όσο το ταμείο λειτουργεί σαν επαγγελματικό, αφενός θα επανέρχεται συνέχεια από τους εργοδότες η αμφισβήτηση των εισφορών τους, αφετέρου νομοτελειακά θα χάνει όλο και περισσότερο τα κοινωνικά χαρακτηριστικά του.

Τούτη η θέση μας δε σημαίνει σε καμία περίπτωση πως «ζητάμε το ΤΕΑΕΑΠΑΕ να ενσωματωθεί στο ΕΤΕΑ», όπου σήμερα εντάσσονται όλα τα επικουρικά ταμεία που δεν ιδιωτικοποιούνται. Άλλωστε από το 2012 είχαμε τονίσει πως «ένταξη στο ΕΤΕΑ και „αυτόνομο“ ιδιωτικό επαγγελματικό ταμείο οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, την κατάργηση της επικουρικής ασφάλισης, το χάρισμά της στο ιδιωτικό κεφάλαιο».


Αντίθετα, σημαίνει:

·                     Οργάνωση και συντονισμένη πάλη με το ταξικό εργατικό κίνημα για την ανατροπή των σχεδίων Ε.Ε.-κυβέρνησης κι εργοδοτών για την ασφάλιση, τους λεγόμενους «τρεις πυλώνες ασφάλισης» δηλαδή.

·                     Αγώνα για κατάργηση των επαγγελματικών ταμείων. Γι αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, με τα επικουρικά ταμεία να ενσωματώνονται σε αυτή.

·                     Αγώνα τόσο απέναντι στη κυβέρνηση όσο και απέναντι στην ΕΑΕΕ, προκειμένου να επανέλθουν οι «εργοδοτικές εισφορές» στο 100% όσων προβλέπει το καταστατικό του ΤΕΑΕΑΠΑΕ.

·                     Αιτήματα και τακτική, που να ενοποιούν όλο το κλάδο. Γιατί σήμερα χιλιάδες συνάδελφοι στο κλάδο δεν ασφαλίζονται καν στο ΤΕΑΕΑΠΑΕ (π.χ. ενοικιαζόμενοι) και νιώθουν πως είναι κάτι που δε τους αφορά. Η κινητοποίηση για το ΤΕΑΕΑΠΑΕ πρέπει να είναι δεμένη με τη διεκδίκηση κατάργησης τέτοιων μορφών εργασίας, πρέπει να είναι δεμένη με την απαίτηση ασφάλισης κάθε εργαζόμενου στο κλάδο, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας, στο κλαδικό ασφαλιστικό ταμείο. Πρέπει, τέλος, να είναι δεμένη με τη διεκδίκηση νέας κλαδικής ΣΣΕ που θα ισχύει για κάθε εργαζόμενο στο χώρο.


Στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΑΣΕ οι εκπρόσωποι της παράταξης της ΕΝΙΑΙΑΣ, που μετά το πρόσφατο συνέδριο της Ομοσπονδίας εκπροσωπείται ξανά στη διοίκησή της, κατέθεσαν πρόταση με συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης σ’ αυτή τη κατεύθυνση, το οποίο απορρίφθηκε· αντ’ αυτής εξουσιοδοτήθηκε απλώς το προεδρείο της ΟΑΣΕ εν λευκώ να χειριστεί την -δεδομένη- απόρριψη της πρότασης των εργοδοτών...

Με αυτά ως δεδομένα, καλούμε τους εργαζόμενους του κλάδου σε εκδήλωση-συζήτηση πάνω στο ζήτημα του ΤΕΑΕΑΠΑΕ και συνολικά των εξελίξεων στη κοινωνική ασφάλιση:
Πέμπτη 7 Ιούλη, 19:00
Πατούσα 3 (πλ. Κάνιγγος), 6ος όροφος
(αίθουσα της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας)


Ενιαία Αγωνιστική Συνδικαλιστική Κίνηση

Εργαζομένων στις Ασφαλιστικές Εταιρείες
(συσπειρώνεται στο Π.Α.ΜΕ.)

21 Ιανουαρίου 2016

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ: «Ξηλώνει» την Κοινωνική Ασφάλιση και «ράβει» την ιδιωτική

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8748123
[Από το Ριζοσπάστη της Πέμπτης 21/1/2016]
Λίγες μόλις μέρες πριν καταθέσει το νομοσχέδιο για την παραπέρα κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, η κυβέρνηση φέρνει προς επικύρωση στη Βουλή οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με τις οποίες ενισχύεται η δράση των επιχειρηματικών ομίλων στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης.
Γίνεται έτσι ένα γενναίο βήμα στη συγκρότηση του λεγόμενου «τρίτου πυλώνα», που είναι στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ σε ό,τι αφορά τα ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά συστήματα (οι άλλοι δύο «πυλώνες» είναι η κρατική σύνταξη - επίδομα και τα επαγγελματικά Ταμεία).
Το σχετικό νομοσχέδιο βρίσκεται στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή και αναμένεται να ψηφιστεί στην Ολομέλεια στα μέσα της ερχόμενης βδομάδας. Το νομοσχέδιο ενσωματώνει στο ελληνικό Δίκαιο το νέο ευρωενωσιακό πλαίσιο για την αγορά ασφάλισης «Solvency II», που αντικαθιστά το προηγούμενο. Η συγκεκριμένη οδηγία της ΕΕ αφορά όλα τα είδη ασφάλισης, όχι μόνο την ασφάλιση πραγμάτων, αλλά και την ασφάλιση προσώπων, όπως ξεκαθαρίζεται από το άρθρο 2 του σχεδίου νόμου.
Οπως, εξάλλου, αναφέρει η εισηγητική έκθεση, στόχοι της οδηγίας είναι: α) Η διευκόλυνση της ανάληψης και της άσκησης ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων, δηλαδή η μεγεθυσμένη του μεριδίου της ιδιωτικής ασφάλισης. β) Η κατάργηση των σημαντικότερων διαφορών μεταξύ των δικαίων των κρατών - μελών, δηλαδή η δημιουργία ενιαίας ευρωπαϊκής ασφαλιστικής αγοράς.

Οι βασικοί άξονες

Βασικοί άξονες της οδηγίας και του νομοσχεδίου είναι η θέσπιση νέων κανόνων κεφαλαιακής επάρκειας για τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, ενώ ταυτόχρονα γίνεται ένα αποφασιστικό βήμα για ενιαία αρχή εποπτείας. Σ' αυτή την κατεύθυνση, το νομοσχέδιο αίρει κάθε εθνικό μέτρο ή νόμο που περιορίζει την ελεύθερη εγκατάσταση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών σε χώρες της ΕΕ, επομένως και στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης.
Επιπλέον, στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας της ασφαλιστικής αγοράς, κυρίαρχο στοιχείο της οδηγίας που επικυρώνει το νομοσχέδιο είναι οι αυστηρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες και τις εταιρείες αντασφάλισης (εγγυώνται την κάλυψη των ζημιών τους), γεγονός που μαθηματικά οδηγεί σε εξαγορές και συγχωνεύσεις από τους μεγάλους ομίλους του κλάδου, δηλαδή σε μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου.
Στόχος είναι να μπορούν οι ασφαλιστικοί όμιλοι να ανταποκριθούν στις «μεγάλες ανάγκες» που θα προκύψουν «από τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις», σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση. Δηλαδή, από την αύξηση της πελατείας που θα προκύψει από τη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Ταυτόχρονα, με την οδηγία εισάγεται η έννοια των «επιλέξιμων επενδύσεων» από τους ασφαλιστικούς ομίλους, διευρύνοντας το πεδίο δράσης με επενδύσεις όπως αυτές σε έργα υποδομής, ενώ προβλέπονται και τα ανάλογα κίνητρα. Αυτό σημαίνει ότι οι παροχές (συντάξεις - υγεία) στους εργαζόμενους θα εξαρτώνται από την απόδοση της επένδυσης που θα κάνει η ασφαλιστική εταιρεία με το κομπόδεμά τους!
Σε κάθε περίπτωση, με το νομοσχέδιο ανοίγονται νέα πεδία κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, καθώς η παραπέρα εμπορευματοποίηση της Ασφάλισης μπορεί να αποτελέσει πεδίο τοποθέτησης υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων.
Ταυτόχρονα, το ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα μπορεί να αποτελέσει πεδίο άντλησης κεφαλαίων για την ενίσχυση της κερδοφορίας των ομίλων, αφού τα ασφάλιστρα κεφαλαιοποιούνται και αξιοποιούνται για καπιταλιστικές επενδύσεις. Ετσι, επί της ουσίας το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει την Ασφάλιση ως χρηματοπιστωτικό προϊόν.

Καταψηφίζει το ΚΚΕ

Κατά τη συζήτηση επί της αρχής, το μοναδικό κόμμα που δήλωσε ότι καταψηφίζει το κυβερνητικό νομοσχέδιο ήταν το ΚΚΕ. Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι χαιρέτισαν το νομοσχέδιο και εξέφρασαν την πρόθεσή τους να ψηφίσουν υπέρ, ενώ η ναζιστική Χρυσή Αυγή και η Ενωση Κεντρώων δήλωσαν επιφύλαξη. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση της εισηγήτριας της ΝΔ, Αν. Ασημακοπούλου, η οποία μίλησε για «μεταφορά του κράτους στον ιδιωτικό τομέα, που εμείς στηρίζουμε. Θέλουμε μικρό κράτος, που θα βάζει κανόνες και θα ενισχύει την ιδιωτική πρωτοβουλία».
Εκ μέρους του ΚΚΕ, ο ειδικός αγορητής Σάκης Βαρδαλής επισήμανε ότι «ταυτόχρονα με την προώθηση του εγκλήματος σε βάρος των κοινωνικο-ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, η κυβέρνηση έσπευσε να καταθέσει σαν πρώτο νομοσχέδιο της χρονιάς την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ, ώστε να συνδυάσει την πλήρη κατεδάφιση του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος και την παράδοσή του στους επιχειρηματικούς ομίλους».
«Το πραγματικό ερώτημα είναι: Η Ασφάλιση είναι εμπόρευμα ή δικαίωμα; Το πώς απαντάει κανείς σε αυτό το ερώτημα, δείχνει και με ποιον είναι» είπε, ενώ επισήμανε ότι πρόκειται για αποφάσεις που αποτελούν στόχους του κεφαλαίου και ήδη είχαν προαναγγελθεί με τη Λευκή Βίβλο, στην οποία αναφερόταν ότι «τα συνταξιοδοτικά συστήματα εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τους ίδιους τους ασφαλισμένους, δηλαδή από τις εισφορές που θα δίνουν, τους φόρους που θα πληρώνουν, την αποταμίευση που θα κάνουν. Αυτές είναι οι βέλτιστες πρακτικές και το ευρωπαϊκό κεκτημένο που προσκυνάτε με κάθε ευκαιρία».

Πανηγυρίζουν οι ασφαλιστικές

Περιχαρής «καλωσόρισε», όπως ήταν αναμενόμενο, το νομοσχέδιο η Μαρ. Αντωνάκη, γενική διευθύντρια της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, μιλώντας χτες στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, κατά τη διαδικασία της ακρόασης των φορέων. «Η ασφαλιστική αγορά την οποία εκπροσωπούμε, οι εταιρίες δηλαδή, είναι σύμφωνες με το σχέδιο νόμου», είπε και αποκάλυψε: «Εξάλλου μετείχαμε στη νομοπαρασκευαστική Επιτροπή» και γι' αυτό «δεν έχουμε να καταθέσουμε κάποια ειδική παρατήρηση»!
Η Γ. Σεληνιωτάκη, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Εποπτείας Ιδιωτικών Ασφαλίσεων της Τράπεζας της Ελλάδας, έδωσε μία ακόμα πλευρά των σχετικών οδηγιών. Οπως ανέφερε, «είναι μια κοινοτική οδηγία που αφορά εταιρείες παροχής υπηρεσιών σε χώρες της ΕΕ, άρα σημαίνει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες που εμείς έχουμε στην Ελλάδα ή ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες σε όλα τα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ».
Πρόσθεσε, ακόμα, ότι επειδή το «Solvency II» βάζει τους κανόνες της εποπτείας σε επίπεδο ομίλου, «είναι μια δυνατότητα που πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Τη συνεργασία μεταξύ των εποπτικών αρχών, την ανταλλαγή των πληροφοριών». Κατέληξε λέγοντας ότι «εμείς δεν εποπτεύουμε την κεφαλαιακή φερεγγυότητα των ΕΠΥ (εταιρείες Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών), η φερεγγυότητα εποπτεύεται σε επίπεδο μητρικής». Δηλαδή, σύμφωνα με όσα ανέφερε, αν μία εταιρεία που έχει έδρα τη Μάλτα δημιουργήσει υποκατάστημα στην Ελλάδα, την ευθύνη και εποπτεία έχει η Μάλτα!

25 Ιουνίου 2015

Ανακοίνωση για το Συλλαλητήριο της Τρίτης 23 Ιούνη στην Ομόνοια


ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ!
ΤΡΙΤΗ 23 ΙΟΥΝΗ,  Ομόνοια, στις 6.00μμ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Λαϊκή κινητοποίηση για να μπλοκάρουμε τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία λαιμητόμο, τα νέο αντιλαϊκό πακέτο που φέρνουν να μας φορτώσουν!

ΟΧΙ στα μνημόνια διαρκείας, στα νέα μέτρα πτώχευσης του λαού!

Αρκετά πληρώσαμε, αρκετά ματώσαμε!
Πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ!
Έχουμε χρέος απέναντι στη ζωή μας και στα παιδιά μας, να αντισταθούμε!
Η λύση βρίσκεται στους αγώνες που κρατούν τις σημαίες των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, στα πανό και τα πλακάτ αναγράφονται τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας και όχι οι ανάγκες των αφεντικών. Η λύση βρίσκεται στην αναμέτρηση στους χώρους δουλειάς, στην κατά μέτωπο αντεπίθεση μας απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, στους μοναδικούς κερδισμένους των νέων βάρβαρων μέτρων.
Βάζουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές!

Γυρνάμε την πλάτη σε αυτούς που μας θέλουν να βαράμε παλαμάκια στο ρυθμό της κυβέρνησης και των εταίρων της, κλακαδόροι σε μια διαπραγμάτευση που μας σπρώχνει στην φτώχεια για τα κέρδη λίγων.
Γυρνάμε την πλάτη στους υπερασπιστές της Ε.Ε. στις ενώσεις των καπιταλιστών και τους υπηρέτες τους που διαδηλώνουν για το δικαίωμά τους να συνεχίσουν να ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, να συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται ακόμα πιο άγρια την συντριπτική πλειοψηφία του λαού.
Δεν έχουμε σχέση με αυτούς! Δεν είμαστε ένα!

Δεν βάζουμε τα συνθήματα και τους αγώνες μας κάτω από ξένες σημαίες. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους καημούς και δυσκολίες με τους εκμεταλλευτές μας.
Με τα μονοπώλια ή με τις ανάγκες του λαού! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Αγώνας, ρήξη με την ΕΕ και το δρόμο των μονοπωλίων είναι ο δικός μας δρόμος.
Καμία στήριξη στο νέο μνημόνιο όπως και να το ονομάσουν!
Καμία αποδοχή της βάρβαρης και αντιλαϊκής ΕΕ!

Στις 11 Ιούνη πάνω από 700 εργατικές λαϊκές οργανώσεις έδωσαν δυνατή απάντηση σε 60 πόλεις σε όλη την Ελλάδα.

Την Τρίτη η φωνή των εργαζόμενων των συνταξιούχων της νεολαίας των γυναικών θα ακουστεί ξανά!

Οι αγώνες μας δεν είναι παιχνίδι στους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων, των προτάσεων και της πολιτικής της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Ρωσίας, της Κίνας. Ο λαός δεν έχει συμφέρον να διαλέγει το σχοινί που θα τον κρεμάσουν, συμφέρον του είναι στην αμφισβήτηση της εξουσίας τους.
Ο «μονόδρομος» της ΕΕ αποδεικνύεται καταστροφικός, επιζήμιος για τα εργατικά-λαικά συμφέροντα.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,
Μην δεχτείς:
  • τους νέους και παλιούς αντιασφαλιστικούς νόμους.
  • το συνεχόμενο χτύπημα στο λαϊκό εισόδημα, στους μισθούς, στις συντάξεις.
  • τους νέους φόρους και τα νέα χαράτσια.
Οι ζωές μας δε σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δεν μπορούν να περιμένουν! Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς, διεκδικούμε:
  • Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.
  • Κάλυψη όλων των απωλειών.
  • Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
  • Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
  • Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.
Οργανώνουμε την απάντηση μας!
Ενισχύουμε τη δύναμη μας!

Δυναμώνουμε τα σωματεία μας σε κάθε κλάδο! Απαντάμε αγωνιστικά! Σπάμε το κλίμα φόβου, τους εκβιασμούς και τις απειλές των αφεντικών, της κυβέρνησης, της ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ.
Μόνο η δική μας δύναμη και στάση μπορεί να  καταργήσει αντιλαϊκούς νόμους, μνημόνια και αφεντικά!


Ιούνης 2015

Η ταξική Δικαιοσύνη έκανε το «καθήκον» της και στη Λάρισα

[Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη της Πέμπτης 18 Ιούνη]

Στις 9 Ιούνη, το Εφετείο της Λάρισας καταδίκασε τρεις συνδικαλιστές σε οκτώ μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή και έναν ακόμα σε φυλάκιση 12 μηνών με τριετή αναστολή, ύστερα από μήνυση που κατέθεσε η διεύθυνση της γαλακτοβιομηχανίας «Ολυμπος» των αδελφών Σαράντη. Για την καταδικαστική απόφαση μιλάει στον «Ριζοσπάστη» ο Πάρις Λιόλιος, εργαζόμενος στην «Ολυμπος», συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ και γγ του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, ο οποίος είναι ανάμεσα στους καταδικασθέντες.

-- Τι ακριβώς συνέβη έξω από το εργοστάσιο της γαλακτοβιομηχανίας «Ολυμπος», για το οποίο κατηγορηθήκατε από την εργοδοσία και καταδικαστήκατε από το δικαστήριο;
-- Με απόφαση της Ομοσπονδίας Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, πραγματοποιήθηκε στις 4 και 5 Φλεβάρη 2012 απεργία στα εργοστάσια και στις άλλες επιχειρήσεις των αδελφών Σαράντη σε Λάρισα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ροδόπη, ενάντια στην απόφαση της εργοδοσίας να προχωρήσει σε νέα μείωση των μισθών των εργαζομένων, που έφτανε και στο 53%.
Οι εργοδότες, εκμεταλλευόμενοι την ψήφιση του νόμου για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δημιούργησαν με παράνομο τρόπο -εκβιάζοντας εργαζόμενους να υπογράψουν και πλαστογραφώντας έγγραφα- την περιβόητη «Ενωση Προσώπων», μέσω της οποίας επέβαλλαν τη μείωση μισθών και την ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από τη μέρα της απεργίας: Η νταλίκα παίρνει εντολή να περάσει την πύλη, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή των απεργών

Τις ημέρες της απεργίας, για την οποία είχε πάρει απόφαση και η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της «Ολυμπος», οι απεργοί και μαζί μας άλλοι συνδικαλιστές που ήρθαν για συμπαράσταση, βρισκόμασταν έξω από την πύλη του εργοστασίου «Ολυμπος», για να περιφρουρήσουμε την κινητοποίησή μας.

Η εργοδοσία, προκειμένου να σπάσει την απεργία, κάλεσε και ήρθαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ενώ μετέφερε εργαζόμενους από τα εργοστάσιά της στα Τρίκαλα και στο Βόλο, για να τους χρησιμοποιήσει ως απεργοσπάστες. Ταυτόχρονα, χρησιμοποίησε μπράβους και τραμπούκους κατά των απεργών. Μάλιστα, με εντολή της, νταλίκα που περίμενε να μπει στο εργοστάσιο για να φορτώσει γάλα, κινήθηκε να πέσει πάνω στους συγκεντρωμένους, δημιουργώντας κινδύνους ακόμα και για ανθρώπινες ζωές.

-- Ποιο ήταν, λοιπόν, το «αδίκημα» για το οποίο κατηγορηθήκατε;
-- Η εργοδοσία, η οποία από τότε που ανακοινώσαμε ότι θα γίνει απεργία ζητούσε από την αστυνομία και τα αρμόδια υπουργεία να παρέμβουν για το τσάκισμά της, υπέβαλε μήνυση -την κοινοποίησε μάλιστα και στον τότε πρωθυπουργό Α. Σαμαρά-, ζητώντας την τιμωρία των συνδικαλιστών, με την κατηγορία ότι, ασκώντας «παράνομη βία» και «συνέργεια στην παράνομη βία», δεν επέτρεπαν στους εργαζόμενους -δηλαδή στους μεταφερόμενους απεργοσπάστες και στους τραμπούκους- να πάνε για δουλειά.
Με την ίδια μήνυση στρεφόταν κατά και του νομικού συμβούλου του Εργατικού Κέντρου και του τότε βουλευτή Λάρισας του ΚΚΕ, που παρευρίσκονταν στην κινητοποίηση. Ομως, οι συνδικαλιστές δεν επιτεθήκαμε σε κανέναν. Το μόνο που κάναμε ήταν να περιφρουρούμε την απεργία, όπως δικαιούμαστε και είχαμε καθήκον.

-- Αυτό δεν το έλαβε υπόψη το δικαστήριο;
-- Καθόλου. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας υιοθέτησε το κατηγορητήριο που είχε συντάξει η νομική υπηρεσία της εργοδοσίας και προχώρησε στην επιβολή των βαριών ποινών σε βάρος των τεσσάρων συνδικαλιστών -κατά πλειοψηφία, καθώς, προς τιμήν της, μειοψήφησε η πρόεδρος της έδρας κα Πάπαρη-, χωρίς να μπει στον κόπο να στοιχειοθετήσει τις κατηγορίες.
Για να καταδικάσει τον Κ. Καλέτσιο σε 12μηνη φυλάκιση, επικαλέστηκε κάποιο φραστικό επεισόδιο που, τάχα, είχε με διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας, το οποίο, μάλιστα, δεν εργάζεται στο εργοστάσιο της Λάρισας, αλλά σ' αυτό του Βόλου! Και για να καταδικάσει εμένα και τους συναδέλφους Τσερβούλη και Βλαχόπουλο σε 8μηνη φυλάκιση, αποφάνθηκε ότι συνεργήσαμε στο ανύπαρκτο «έγκλημα» του Καλέτσιου. Μάλιστα, το δικαστήριο αποφάσισε να επιβάλει μεγαλύτερες ποινές από αυτές που είχε προτείνει η εισαγγελέας της έδρας!
Είναι, επίσης, χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι δύο δικαστίνες που ψήφισαν υπέρ της ενοχής μας, δεν μίλησαν καθόλου στη διάρκεια της πολύωρης δίκης, δεν έκαναν ούτε μια ερώτηση. Μάλιστα, η μία εξ αυτών (σ.σ. τα στοιχεία της είναι στη διάθεση της εφημερίδας) μετείχε και στη σύνθεση του δικαστηρίου που με δίκασε μαζί με άλλους συνδικαλιστές το 2000, μετά πάλι από μήνυση του Σαράντη, το οποίο μου επέβαλε τότε 7μηνη φυλάκιση, επειδή συμμετείχα στην οργάνωση της απεργίας στο εργοστάσιο ενάντια σε παράνομες απολύσεις.

-- Πού πιστεύετε ότι αποσκοπεί όλη αυτή η μεθόδευση;
-- Η συγκεκριμένη καταδικαστική απόφαση δείχνει, κατ' αρχήν, ότι το συγκεκριμένο δικαστήριο τάχθηκε ανοιχτά, απροκάλυπτα και προκλητικά με το «δίκιο» του εργοδότη. Βεβαίως, αυτό δεν είναι ούτε πρωτοφανές, ούτε πρωτόγνωρο, καθώς ξέρουμε ότι στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε, η Δικαιοσύνη, όπως και οι άλλοι θεσμοί του κράτους, είναι ταξικά προσανατολισμένη και αναλόγως «δικάζει». Αυτό γίνεται τώρα και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Ομως, στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχουν πολλά ζητήματα που γεννούν ερωτηματικά. Για παράδειγμα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαίο το γεγονός ότι οι μηνύσεις που υποβλήθηκαν εναντίον του συγκεκριμένου εργοδότη από την Επιθεώρηση Εργασίας για παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας και από το Συνδικάτο Γάλακτος Λάρισας για την παράνομη συγκρότηση της «Ενωσης Προσώπων», δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.
Η μεν πρώτη «πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων», η δε δεύτερη έφερε τη δικαίωση του εργοδότη, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι έδρασε «νόμιμα».
Δεν μπορούμε, επίσης, να μην παρατηρήσουμε ότι οι αδελφοί Σαράντη άρχισαν αμέσως τον «πόλεμο» ενάντια στους συνδικαλιστές από τα ταξικά σωματεία, από τότε που αγόρασαν τον «Ολυμπο» από την Ενωση Συνεταιρισμών Λάρισας.
Το πρώτο που έκαναν ήταν να διώξουν από την παραγωγική διαδικασία -επειδή δεν μπορούσαν να τους απολύσουν- ολόκληρο το ΔΣ του Συνδικάτου Γάλακτος. Αυτή η «τιμωρία» διατηρείται μέχρι σήμερα για τους τρεις που παραμένουμε στο ΔΣ του Συνδικάτου -οι άλλοι τέσσερις συνταξιοδοτήθηκαν- και ενώ πληρωνόμαστε τους μισθούς μας, μας απαγορεύεται να βρισκόμαστε στους χώρους εργασίας μας, για να μην ερχόμαστε σε επαφή με τους άλλους εργαζόμενους!
Μάλιστα, μετά την απεργία του 2012, η εργοδοσία αποφάσισε να μας «εξορίσει» μακριά από το εργοστάσιο και να μας κλείσει σ' ένα ειδικό χώρο - φυλάκιο, όπου θα πρέπει να δίνουμε καθημερινά το «παρών» και να περνάμε τις ώρες που διαρκεί η βάρδιά μας...